De Pompoenen Wedstrijd

img_34485Teuge, September 2008 – Bij ons in het dorp is het één keer per jaar braderie. Het centrum van het dorp staat dan vol met tentjes van de lokale middenstand, waarin leuke spelletjes voor de kinderen en veel bier in plastic bekertjes voor de ouderen. Groot middelpunt van de braderie is de pompoenen wedstrijd. Bij dit evenement krijgt de kandidaat die het afgelopen seizoen de grootste pompoen heeft gekweekt een leuke prijs, samengesteld door diezelfde middenstand. Een doosje paperclips van de boekhandel, een kersenvlaai van de banketbakker, 5 ons rundergehakt van de slager etc etc. Maar de grootste prijs die het hele jaar wordt gekoesterd is natuurlijk “De Eer” en een mooie gegraveerde bronzen plaquette.

Read more »

Share Button
Categories: algemeen | Tags: , , | Leave a comment

Druppelen in Kaunas

(c) Flickr / stevendepolo

(c) Flickr / stevendepolo

Kaunas, July 2006 – “Kijk dan, die benen. Sjezus. En allemaal hoor. Zit er hier iets in het water of zo ?”
Aldus verzucht een niet bij naam genoemde piloot op een terrasje in Kaunas, Litouwen. De warme zomerzon volop medeplichtig aan het leed dat onder haar stralen geleden wordt. Als diabeten in een Belgische chocolaterie zitten vijf Nederlandse jongens achter een kopje koffie aan de boulevard in Kaunas. Alleen kijken, niet aankomen. Een paar meter verderop gaat een ononderbroken stroom bonbons voorbij, bijna zonder uitzondering gehuld in strakke en vooral ook korte minirok met gelijkwaardig truitje. Hoge stiletto hakken, wapperende haren, het deed in het begin een beetje dellerig aan, maar het went best snel. In de afdeling Vrouwelijk Schoon is Litouwen rijkelijk voorzien, dat is zonder meer bewezen. Opvallend veel fotomodel-mooie dames zoals je ze in Nederland slechts bij uitzondering tegenkomt. En deze boulevard is duidelijk de plaats om gezien te worden. Dus wij kijken. Terwijl onze onderkaak steeds dieper wegzakt in onze schoot deppen we af en toe wat kwijl weg met een papieren servetje en versterken we elkaar in de mening dat wij best een zwaar beroep hebben, zo af en toe, maar vandaag niet. Behalve de zon schijnt er volgens Lex, die wat voorbereidend etnologisch veldwerk heeft verricht, alhier een behoorlijk vrouwenoverschot te heersen. Er zijn dus blijkbaar niet genoeg mannelijke Lee Towers. Maar dat vinden wij geen probleem. Competitie is goed. Vooral als ze midden op straat wordt uitgevochten. Met als belangrijkste wapens oneindige benen en strak omhulde borsten in uitbundig bewegende vrijheid. Read more »

Share Button
Categories: reisverhaal | Tags: , , , | Leave a comment

Epic Journey Op De Stortemelk

STORTEMELK2Epe, Mei 2008 – Daar zit hij weer. Terug in zijn plastic huisje op een vakantieparkje in Epe. De wannabe zeeman. Kapitein van een ‘jachie’ dat op dit moment meer regenwater boven dan stromend water onder de kiel heeft. Of je moet grondwater ook meetellen. Ik heb mijn iPodje aangesloten op de stereo en maestro Ivo Pogorelich, u allen natuurlijk welbekend, speelt een paar prachtige sonates van Scarlatti.  Heerlijk makkelijke muziek met een stevig ritme en een betoverende eenvoud. En toch… onpeilbaar diep. Die Italianen konden er wat van, zo’n driehonderd jaar geleden. Mijn Stortemelk sweater heb ik nog niet uitgedaan sinds ik hier arriveerde. Hij werd me uitgereikt door Marly de Machtige, in hoogsteigen persoon, vergezeld van een goedkeurend knikje. Dat leg je niet zomaar naast je neer ook al begint het een beetje te ruiken. En dus is het tijd om een zout avontuur(tje) aan het elektronische papier toe te vertrouwen. Het begon allemaal vorige week dinsdag. Read more »

Share Button
Categories: reisverhaal, zeilen | Tags: , , , | Leave a comment

Milieu Activist Avant La Lettre

Steffen Langhammer

(c) Steffen Langhammer

Boekarest, Mei 2003 – Een zonnige zondagochtend in Boekarest, Roemenië. Casper belt om te melden dat er vandaag niet wordt gevlogen. Een leuke mogelijkheid om nog wat de stad in te gaan. We spreken af elkaar te ontmoeten in de buurt van zijn appartement.

Op mijn gemak keutel ik nog wat in mijn uitermate shabby hotelkamertje, en stap met ware doodsverachting in de gammele lift naar beneden om een taxi te pakken. Eenmaal buiten aangekomen zie ik er al een staan op het pleintje naast het hotel. De auto ziet er van buiten wat afgeragd uit, maar nieuwe taxi’s was ik hier toch ook nog niet tegengekomen, dus ik ben (nog) niet ongerust. Het zijn op enkele uitzonderingen na allemaal Dacia’s 1300, een Roemeense kopie van een Renault ontwerp uit de jaren 60. In deze stad rijden er duizenden. Ook onder de bevolking is het een veelgebruikt type. Blijkbaar een overblijfsel uit de tijd van het communisme. Iedereen hetzelfde, behalve de partijleiders. Read more »

Share Button
Categories: algemeen, reisverhaal | Tags: , , , , | Leave a comment

De Cadillac

caddyGuatemala City, Maart 2008 – Voor ons hotel in Guatemala City stonden in de regel een stuk of drie taxi’s te wachten op hun ritjes. Allen even wit, even saai en even Japans. Behalve één. De Cadillac. In principe maakten wij geen gebruik van taxi’s omdat we een eigen auto met chauffeur hadden. Op sommige dagen echter hadden we wel een auto, maar geen chauffeur. Dat waren de dagen dat Rodolfo zich vergist had in de tijd, zijn wekker kapot was gegaan, stuck in trafffic was, een bevallende vrouw op straat moest helpen, zijn autosleutels niet kon vinden of willekeurig welke andere smoes  aan ons meldde waardoor hij onmogelijk op tijd bij ons hotel kon arriveren. Dus dan namen we maar een taxi.  En dan hoopte ik altijd dat De Cadillac vooraan stond. Dat was in alle keren dat ik met de taxi naar het kantoor ging nooit het geval. Ik vreesde al Guatemala te moeten verlaten zonder ooit in De Cadillac te hebben gereden. Read more »

Share Button
Categories: algemeen, reisverhaal | Tags: , , | Leave a comment

Zomaar een taxi ritje in Helsinki

SHPresidenttiUlkoHelsinki, Juni 2008 – Soms weet je echt niet wat er nog te schrijven valt. Soms wordt het gewoon in je schoot geworpen. Zoals vandaag. Eigenlijk zat er eerst nog een verhaaltje aan te komen over de eendevijver bij mijn plastic huisje, met al zijn flora en fauna, in alle toonaarden beschreven. Met een vette knipoog. Maar die houdt u dan nog te goed. Wat er vandaag gebeurde moet eerst op papier. Het is grappig hoe een in principe kleine gebeurtenis zo’n indruk kan achterlaten, zodanig dat het de moeite loont om er op een hotelkamertje in Helsinki over te gaan schrijven. Maar alle omstandigheden zijn aanwezig. Albinoni vult de kamer met lekker makkelijke easy listening muziek. We hebben lekker duur en weinig gegeten. De zon is bijna onder en er staat een laptopje onder mijn vingers in deze Ikea spaanplaten hotelkamer.
Read more »

Share Button
Categories: algemeen, reisverhaal | Tags: , , , | Leave a comment

Op Hoop Van Zegen

athens-taxiAthene, Oktober 2013 – In de hoorn klinkt de opname van een Griekse dame die mij op monotone wijze vertelt dat mijn taxi is gearriveerd. Met ons kleine gezinnetje hebben we zojuist het traditionele zaterdagochtend ontbijt gehad. Het komt niet heel vaak voor dat ik op zaterdag vrij ben, dus het is altijd een evenement als het gebeurt. Bij de bakker op de hoek haal ik verse croissants, krentenbrood dat soms nog warm is van binnen en vers gebakken geurend sesam brood. Ondertussen bakt Elina scrambled eggs met bacon en zet vier glazen op tafel. Fruitdrank voor ons en voor de meiden melk. Penny, de jongste, is vaak al vroeg wakker en heel opgelucht als de rest van het huis ook wakker wordt. Pavlina is in de regel nog met geen vijf paarden uit bed te trekken, maar voor het zaterdagochtend ontbijt wordt steevast een uitzondering gemaakt.  Het is fijn om te zien dat ook zij het een heerlijk begin van het weekend vinden. Onze meiden. Vers uit bed, de lange haren nog ongekamd, babbelend over wat ze allemaal gaan doen dit weekend. Read more »

Share Button
Categories: algemeen | Tags: , , | Leave a comment

De Geur Van Slapend Meisje

(c) flickr.com / Betsssssy

(c) flickr.com / Betsssssy

Riga, Juni 2008 – Een mooie ochtend in Riga, Letland. Een ochtend waarop alles lijkt mee te zitten. In plaats van bruut gewekt te worden door een schreeuwende mobiele telefoon ben ik vanochtend geheel uit mezelf wakker geworden. De lucht buiten is strakblauw, dus als het even meezit gaan we vandaag nog wat vliegen. Maar dat is voor straks. Nu kijk in het mooie gezicht van een slapend meisje, een meter van me vandaan. Ik schat haar op een jaar of vijfentwintig. En mooi is ze. Haar hoofd rust op haar arm, ze is diep in slaap. Om haar rechter pols draagt ze een (denk ik zelfgemaakte) armband van doorzichtig satijnen slierten. De kleurige stof past goed bij haar blonde haar, dat er nu wat verward uitziet. Een dunne lok hangt schuin over haar gezicht en beweegt mee op het ritme van haar ademhaling. Ze heeft iets magisch, dit meisje in slaap. Onbewust van de wereld om haar heen, los van alles dat haar overdag misschien bezig houdt, zorgen baart, plezier geeft, verdriet doet. Read more »

Share Button
Categories: algemeen, reisverhaal | Tags: , , , , | Leave a comment

De Vliegtuig Monteur

i-fix-airplanesHet hele verhaal gaat eigenlijk over een ‘vliegtuigmonteur’ die ik in het begin van mijn carrière leerde kennen en die me voor een groot deel daarna bleef achtervolgen. Laten we hem Jan noemen. Jan was niet al te snugger. Bovendien behept met twee linkerhanden dus dat maakte zijn leven als vliegtuigmonteur er niet makkelijker op. Wel kon hij goed praten. Hij had de babbel zogezegd. En dat bleek voldoende om elke keer toch weer een nieuw baantje binnen te slepen wanneer hij door een tot wanhoop gedreven baas op straat was gesmeten met de woorden “EN NOOIT MEER TERUGKOMEN !!!”.

Als ik me goed herinner leerde ik hem voor het eerst kennen toen hij werd aangesteld als chef-monteur bij het bedrijf waar ik destijds werkte, zo’n vijfentwintig jaar geleden. Binnen een paar maanden wist hij door middel van een aantal formidabele fuck-ups het voor iedereen duidelijk te maken dat hij compleet ongeschikt was voor de functie. Dankzij zijn babbel mocht hij toch zijn werk voortzetten, ware het dan als normaal monteur. Ik geloof dat ze hem uiteindelijk de laan uitstuurden toen iemand hem in de weer zag met een stanley mes. Daarmee sneed hij afplak tape weg vanonder een laag hard geworden kit. Op een met goudfilm verwarmde voorruit ($30,000 USD) van een Beech King Air. Read more »

Share Button
Categories: algemeen | Tags: , , | Leave a comment