browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

Mijn grote liefde

Posted by on April 19, 2016

Al vanaf mijn veertiende levensjaar gaan wij met elkaar om. De eerste ontmoeting herinner ik mij als was het gisteren. De schuchtere toenadering, het eerste oogcontact. Een voorzichtige beroering en al snel, sneller dan ooit gedacht, de eerste kus. Ach ik weet het nog zo goed, daar achter op het schoolplein. Naar pepermunt smaakte je. Eerst was ik er nogal van ondersteboven. Ik voelde me zelfs een beetje onwel. Maar jij hielp mijn verlegen onbeholpenheid over het dode punt heen. Dankzij jouw natuurlijke charme werd het alleen maar beter vanaf toen. Vanaf die eerste dag zijn we onafscheidelijk geweest. Waar ik was, daar was jij ook. Lachend aan mijn zijde. En al mijn vriendjes vonden het heel wat. Die waren allemaal zo ver nog niet. Och wat genoot ik van de aandacht die wij kregen.

Voor mijn ouders heb ik onze liefde nog een tijd verborgen gehouden. Ik wist hoe zij dachten. Nog veel te jong voor dat soort grotemensendingen. En misschien hadden ze gelijk. Maar de spanning werd er alleen maar groter om. Naarmate we ouder werden groeide ook de liefde. Jij bleef mijn steun en toeverlaat. Door dik en dun. Onafscheidelijk waren we. Ik verdiende genoeg geld om ons allebei te onderhouden. Aandachtig hing jij aan mijn lippen als ik thuis kwam van het werk. En als we naar buiten gingen beschermde ik je tegen wind en regen. Vrienden zeiden ‘Jullie horen bij elkaar’. En dat was ook zo.

Maar hoe meer de jaren vorderden, des te groter werden de twijfels over jou. Achtendertig ben ik nu, en onderhand zou ik toch eens op eigen benen moeten staan. De liefde die we hadden is ongemerkt voorbij gegaan. Haat is er voor in de plaats gekomen. Ik worstel met je aanwezigheid. Echt, je maakt me kapot. En om me heen zeggen mijn vrienden “Zij is niet goed voor jou, je moet haar verlaten.” In mijn stoutste dromen kan ik het al, jou verlaten. Weggaan zonder jou. En als je me toch volgt, vermoord ik je. Druk ik je lelijke gezicht tot moes met de hak van mijn schoen. Altijd op dat moment schrik ik dan weer wakker, badend in zweet. Ik weet het, nu kan ik het nog niet. De eenzaamheid valt me te zwaar. Maar eens, eens zal ik je verlaten. En eens zal ik gelukkig zijn zonder jou. Zonder jou, mijn liefste Nicotine.

Share Button

Leave a Reply

Your email address will not be published.